De woordenschat van digitaal bewijs: blockchain-timestamping, bewijs van bestaan, hashing en de standaarden erachter, in gewone taal.
Een leesbaar document dat de hash van een bestand, het tijdstempel en de on-chain ankerreferenties vastlegt, zodat het bewijs kan worden gelezen, gearchiveerd en onafhankelijk geverifieerd.
Het bewijs dat een specifiek bestand, in een specifieke vorm, op of voor een specifiek moment bestond, verkregen door de hash ervan op een publieke blockchain te verankeren.
Een publieke blockchain gebruiken om onafhankelijk te bevestigen dat een document op een moment bestond en sindsdien niet is gewijzigd, als snelle en goedkope aanvulling op klassieke notarisatie.
De cryptografische hash van een bestand op een publieke blockchain vastleggen om later te kunnen bewijzen dat het bestand op of voor dat moment, ongewijzigd, bestond.
Een tijdstempel afgegeven door een gekwalificeerde vertrouwensdienstverlener volgens de EU-verordening eIDAS, met een wettelijk vermoeden van juistheid van tijd en integriteit van gegevens.
Een eenrichtingsfunctie die elk bestand omzet in een vaste vingerafdruk van 256 bit; dezelfde invoer geeft altijd dezelfde hash, en elke wijziging geeft een volledig andere.
Een eigenschap waarbij elke wijziging van gegevens meteen detecteerbaar is; met hashing en blockchain-verankering breekt zelfs een wijziging van één byte het bewijs.
Een compacte set hashes die bewijst dat een specifiek element behoort tot een grotere dataset, samengevat door één Merkle-wortel, zonder de andere elementen te onthullen.
Het vastleggen van een hash (vaak een Merkle-wortel) in een blockchain-transactie, zodat die de tijd en onveranderlijkheid van de keten erft.
Een open standaard en protocol om gegevens op de Bitcoin-blockchain te tijdstempelen, met onafhankelijk verifieerbare bewijzen, zonder op één server te vertrouwen.
Een tijdstempel afgegeven door een tijdstempelautoriteit volgens het IETF-protocol RFC 3161, dat een hash cryptografisch aan een tijd bindt met de handtekening van de autoriteit.
Een gewone term voor de hash van een bestand: een korte, unieke waarde afgeleid van de exacte inhoud, die het identificeert zonder het te onthullen.
De gedocumenteerde, ononderbroken geschiedenis van wie digitaal bewijs heeft behandeld en wanneer; tijdstempels en hashes bieden daarin verifieerbare ankerpunten.
Een digitale handtekening bewijst wie een document heeft goedgekeurd; een tijdstempel bewijst wanneer het bestond. Ze beantwoorden verschillende vragen en worden vaak samen gebruikt.
De zekerheid dat een document sinds een referentiepunt niet is gewijzigd, geverifieerd door de huidige hash te vergelijken met de eerder vastgelegde.
De EU-verordening (nr. 910/2014) over elektronische identificatie en vertrouwensdiensten, die elektronische handtekeningen, zegels en tijdstempels en hun rechtsgevolgen definieert.
Wanneer twee verschillende invoeren dezelfde hash geven; voor SHA-256 is er nooit een gevonden en er een maken geldt als rekenkundig onhaalbaar.
De eigenschap van een publieke blockchain waarbij een bevestigd record niet kan worden gewijzigd of verwijderd, wat een verankerd tijdstempel duurzaam maakt.
Een publieke, toestemmingsvrije blockchain zoals Polygon of Bitcoin gebruiken als anker voor tijdstempels, zodat bewijzen onafhankelijk zijn van één bedrijf.